Ramon Rubial Bilbon: memoriarantz ibiltzea

Ramon Rubialen euskultura ©Depositphotos

Eskultura batzuk elkarri begira daude, eta beste batzuk aurrera doazela dirudi. Ramon Rubialen Bilboko estatua bigarren kategoria horretakoa da. Ingelesen Landan dago, Guggenheim Bilbao Museotik pauso gutxira eta Moyuako metro geltokitik oso gertu, eta omenaldia baino zerbait gehiago proposatzen du: mugimenduan dagoen eszena bat, paseatzeko eta hausnartzeko irekia.

Multzoak Ohoragarrien Atea du izena eta Casto Solano eskultoreak diseinatu zuen. Elkarrekin solasean ari diren bi elementu ditu. Alde batetik, Rubialen figura errealista, gorputz osokoa eta brontzezkoa, eskuak poltsikoetan dituela ibiltzen. Bestetik, erdian hutsune bat marrazten duen burdinazko bloke prismatiko handi bat: politikariak jomugan duen “atea”. Perspektiba handitu egiten da, keinua sinboliko bihurtzen da. Ez dago pedestal garairik, ezta pose solemnerik ere: aurrerapena dago.

Lekua ez da kasualitatea. Oroimenaren Pasealekuaren eta Uribitarteren arteko tarte hori, itsasadarraren ezkerraldean, euskal sozialismoarekin lotuta dago historikoki. Eskultura inguratzen duen parkeak inguruaren ikuspegi zabala eskaintzen du zubia, itsasadarra, museoa eta iragate-espazio lasai gisa funtzionatzen du, une batez gelditu eta hiria beste gako batetik irakurtzeko aproposa.

Ramon Rubial (1906–1999) espainiar eta euskal sozialismoaren funtsezko pertsonaia izan zen. Euskal Kontseilu Nagusiko lehen presidentea, PSOEko presidentea eta Trantsizioko protagonista, bere biografia erresistentziak eta koherentziak markatzen dute: diktadura garaiko kartzela urte luzeak, alderdia klandestinitatean berreraikitzea eta instituzio demokratikoen itzuleran paper erabakigarria. Eskulturak azpimarratu gabeko ibilbide hori jasotzen du: aurrera doan gizona, atzera begiratzen ez duena.

Hizkuntza duala

2001ean inauguratua, obrak hizkuntza duala errealista eta kontzeptuala hartzen du, eta naturaltasunez txertatzen du Bilboko hiri-paisaia garaikidean. Ez da lehiatzen hurbileko ikonoekin; osatu egiten ditu. Titanioaren distiraren eta forma ikusgarrien aurrean, hemen burdina, brontzea eta ideia argi bat dago: politika bide gisa ulertuta, ez pose gisa.

Ramon Rubialen estatua bisitatzea, beraz, proposamen diskretua baina adierazgarria da. Geldialdi bat pasealekuan, gogoratzeko hiriek ere badutela beren zergatia, hiriak pentsatu eta ibili zituztenen arabera. Eta, batzuetan, ikusten duenaren ondoan aurrera jarraitzen duela dirudiena dela monumenturik onena.

Bozkatu:

Emaitza:

0 botoak